خواب دالی
خواب دالی

تابلوی خواب برای ادوارد جیمز نقاشی شد، یک میلیونر انگلیسی که حامی دالی از سال 1936 تا 1939 بود. خواب با موضوعی سر و کار دارد که بسیار مورد علاقه سورئالیستهاست؛ دنیای خواب و رویا! آنها اعتقاد داشتند که رهایی ضمیر ناخودآگاه در هنگام خواب میتواند دریچه ورودی به این دنیا باشد و سپس در جهت خلاقیت مورد استفاده قرار گیرد.
تابلوی خواب یک تجربه بصری است از فروپاشی بدن به داخل خواب مانند اینکه در میان مرحله جدیدی از بودن میباشد. در مقابل یک آسمان تابستانی ژرف که به نظر میآید با یک عصای بزرگ برافرشته شده، یک سر عظیم تنها با چشمانی غرق در خواب، در بالای یک چشم انداز خالی بطور معلق قرار گرفتهاست. سر بسیار نرم، آسیب پذیر و تحریف شده به نمایش در آمده؛ آنچنانکه که گردن نرم باریک شده مانند این است که میخواهد از بالای عصای زیربغل بچکد. یک سگ هم به تصویر درآمده که سرش بر روی یک عصای زیر بغل است، بمانند اینکه او نیز به خواب رفتهاست.
سر، بالای زمین بوسیله یک سری از عصاهای زیر بغل چوبی نگهداشته شده؛ دهان، بینی و همچنین چشمها به وسیله عصاها نگه داشته شده اند، بطوریکه اگر آنها برداشته میشد، سر میبایستی متلاشی میگشت. این فضا و مخصوصا سر بر روی عصاها تحمل کوچکترین نیرویی را ندارد و به هیچوجه مطمئن و پایدار به نظر نمیاد که احتملا بیانگر شکنندگی خواب میباشد.
عصاها یک نشان آشنا در کار دالی میباشد. در کتاب The Secret Life Of Salvador Dali نوشته که تصور کرده است خواب به عنوان یک هیولای سنگین بود که بوسیله عصاهای واقعی بالا نگه داشته شده بود.
مطالب مرتبط: