با آخرین نفسهایم
با آخرین نفسهایم
بونوئل جزء معدود فیلمسازهایی بود که از طریق دوستان سینمایی معرفی نشد، خیلی
اتفاقی توی یکی از کتاب دست دوم فروشی های حوالی انقلاب فیلمنامه شبح آزادی رو
بشکل یک جزوه (کپی روی ورق A4 و منگنه شده!) دیدم که توسط بهرام ری پور ترجمه شده بود.
تصویر روی جلدش، کپی سیاه سفیدی از پوستر فیلم بود، تصویر کاریکاتور گونه از
پشت مجسمه آزادی با مشعلی وارفته!
این اتفاق باعث آشنایی با بونوئل شد و فیلمنامه ویریدیانا حس من رو دو چندان
کرد. حدود یکسالی طول کشید تا فیلم شبح آزادی رو گیر آوردم و چندین بار دیدم.
بونوئل یک فیلمساز سورئالیست سرکش بود که هیچگاه با مخالفانش سازش نکرد و از
عقایدش برنگشت. همواره در آثارش هشدارهایی بسیار گزنده میداد که معمولا همراه با
احساس نگرانی و استرس بود؛ هشدارهایی که گاهی با جابجاییهایی بنیادین روی میداد!
در رادیو زمانه کتاب خاطرات بونوئل با
عنوان "با آخرین نفسهایم" به صورت فصل فصل منتشر میشد؛ گهگاهی که وقت
میشد قسمتی از آن را میخواندم، خواندن آنر به همه علاقه مندان بونوئل توصیه میکنم.
مطلب مرتبط
درباره این کتاب در رادیو زمانه