N   O   S   T   A   L   G   I   A

داستان یک عکس  اپیزود 2 - اعدام یک اسیر ویت کنگ

« دو سرباز ویتنامی را دیدم که یک اسیر را در انتهای خیابان با خود می‌بردند. اسیر ویت کنگ، پیراهن آستین کوتاه چهارخونه پوشیده بود و دستهایش از پشت بسته شده بود. سربازهای ویتنامی او را می‌کشیدند و هل می‌دادند.

متوجه شدم که آنها به سمت ما می‌آیند در این حین گهگاهی ازشان عکس میگرفتم. وقتی به 5 فوتی ما رسیدند سربازان ایستادند و سپس بازگشتند.

آماده عکس گرفتن بودم؛ از سمت چپ دریچه دوربینم مردی را دیدم که به صحنه آمد. تپانچه‌اش را بالا آورد. گرفتن تپانچه بروی سر اسرا در حین بازجویی عادی بود، آماده بودم که چنین عکسی بگیرم، تــهـــدید، بــازجــویــی! اما آن اتفاق نیافتاد. آن مرد تپانچه را از جلدش بیرون آورد، تا سر ویت کنگ بالا آورد و به گیجگاهش شلیک کرد ومن در همان زمان عکس گرفتم. من واقعا نمی‌دانستم که او قصد شلیک کردن دارد.

اسیر بروی سنگفرش افتاد و خون از سرش فوران می‌کرد. »

ادی آدامز Eddie Adams، یک عکاس خبری photojournalist می‌باشد که در طول زندگی حرفه‌ای خود 13 جنگ را پوشش خبری داد و برای این عکس جایزه Pulitzer Prize for Spot News Photography و World Press Photo را دریافت کرد. هرچند که این حادثه توسط دوربین NBC News نیز ثبت گردید اما تصویر این حادثه بسیار معروفتر و شناخته‌تر شد.

بعدها آدامز عنوان کرد که ترجیح می‌داده بابت سری عکسهایی که از آوارگان ویتنامی که با قایق به تایلند فرار می‌کردند گرفته، شناخته شود. در مورد این عکس هم حرفهای خاص خودش را بیان کرد:

« من جایزه پولیتزر را در سال 1969 بابت عکسی از یک مرد که به دیگری شلیک می‌کند بردم... ژنرال ویت کنگ را کشت و من با دوربینم ژنرال را. هنوز هم تصاویر نیرومندترین سلاح در دنیا می‌باشند. مردم آنها را باور دارند؛ اما عکسها هم بدون دستکاری نیز دروغ می‌گویند. آنها نیمی از حقیقت هستند. آنچه که عکس از آن حرفی نزند این بود که اگر شما جای ژنرال در آن زمان و در آن مکان و در آن روز گرم بودید، و آن شروری که چند امریکایی را کشته بود گیر انداخته بودید چه می‌کردید؟

ژنرال که به یک جنگجوی واقعی معروف بود، توسط همرزمانش تحسین می‌شد. من نمی‌گویم که کاری که ژنرال انجام داد درست بود اما شما باید خودتان را در جای او بگذارید.

...این عکس زندگی او را واقعاً نابود کرد ولی او هرگز مرا مقصر ندانست. او به من گفت اگر من این عکس را نگرفته بودم، ممکن بود شخص دیگری آنرا بگیرد. اما برای یک مدت بسیار طولانی برای وی و خانواده‌اش متأثر بودم و تماسم را با وی حفظ کردم... »

اما اینکه اسیر ویت کنگ Nguyen Van Lem بوده و یا  Le Cong Na، جای تردید است.

 اهالی ویتنام جنوبی می‌گفتند که Nguyen Van Lem برای کشتن رییس پلیس ویتنام، Nguyen Ngoc Loan و یا خانواده و بستگانش مامور شده بود و چندین نفر را کشته بود.

بیوه Nguyen Van Lem نیز تصدیق می‌کند که شوهرش یک ویت کنگ بوده که پس از آغاز جنگ غیبش می‌زند.

اما پس از این حادثه یک مقام عالی رتبه ویتنام جنوبی اعلام کرد که اسیر ویت کنگ، Le Cong Na بوده که در واقع کارمند سیاسی و غیر نظامی بوده است.

خانواده هر دو ادعا می‌کنند که ویت کنگ اسیر در این عکس خیلی شبیه به بستگان آنها می‌باشد؛ اما هیچکدام از خانواده‌ها بطور یقین چیزی نگفتند چون صورت ویت کنگ به جهت کتک های قبل از اعدام، توسط پلیس ویتنام، ورم داشت و باد کرده بود.

به هر حال به نظر کارشناسان، قوانین کنواسیون ژنو که در حمایت از اسرای جنگی و حقوق آنان و رفتار درست با آنان می‌باشد، توسط ژنرال زیر پا گذاشته شد.

- اسیر ویت کنگ نظامی به نظر نمی‌آید و لباس آن بیانگر غیر نظامی بودن وی می‌باشد.

- مجازات سربازان دشمن حتی در مورد جنایات جنگی نیز به این شکل صورت نمی‌گیرد.

پی‌نوشت:

این عکس به یکی از معروفترین عکسهای ضد جنگ و ضد دمکراسی صادراتی امریکا تبدیل شد و انتشار آن موجب فشار فراوان به دولت امریکا برای خاتمه دادن به جنگ ویتنام ‌گردید.