ادوارد لوسی اسمیتEdward Lucie Smith

گزیده ای از گفتگوی ادوارد لوسی اسمیت با دکتر سمیع آذر

"غرب دوست دارد به هنرمندانی چون شیرین نشاط امتیاز بدهد كه رفته و در غرب زندگی می‌كند. هنر اصیل و ارجمند نزد غربی‌ها هنری است كه مساله هویت را مطرح كند یا از منظر آنها از جنبه هویتی قابل شناخت باشد."

"چیزی كه ایرانی‌ها باید بدانند این است كه هنری كه در ایران تولید می‌شود در خارج از ایران مثل داخل تعبیر و تفسیر نمی‌شود. یك هنرمند جوان ایرانی از اتفاق‌های غرب هیجان‌زده می‌شود، ولی باید در نظر داشته باشیم كه شباهت این هنر با هنر غربی‌ها عملا‌ باعث بی‌توجهی آنها می‌شود."

"ایرانی‌ها در فرهنگ اجتماعی‌شان به عناصر فرهنگ آمریكایی توجه خاصی نشان می‌دهند. ... ما خوشمان بیاید یا نیاید باید این را بپذیریم كه در ایران كانال‌های تلویزیونی ماهواره‌ای زیادی وجود دارد كه فكر غربی‌ها را به داخل جامعه ایرانی منتقل می‌كند. بنابراین رابطه میان ایران و آمریكا كه در سطح سیاسی رابطه‌ای خصمانه است، ظاهرا بیشتر به رابطه عشق و نفرت شباهت دارد. نكته مهم اینكه از منظری كاملا‌ آكادمیك، یكی از غنی‌ترین مجموعه‌های هنر آمریكایی در موزه هنرهای معاصر تهران وجود دارد كه هنر این كشور را از دهه 40 تا دهه 70 میلا‌دی پوشش می‌دهد و این خود نشان‌دهنده عمق نفوذ فرهنگ آمریكا در ایران است."

"همیشه در صحبت در مورد ایران به نمونه‌های چینی اشاره می‌كنم. فرق بین جامعه ایران و چین در این است كه چینی‌ها مذهبی نیستند. اگر به تاریخ چین توجه كنیم، می‌بینیم تلا‌ش برای ایجاد یك دین جهانی همیشه با شكست مواجه شده است. حتی آیین كنفوسیوس هم به عنوان یك مذهب نافرجام بوده و بیشتر به عنوان یك روش و رفتار باقی مانده. در چین چیزی به نام دین واحد وجود ندارد و وقتی مائو سعی كرد خود را به عنوان مظهر یك هویت واحد معرفی كند، شكست خورد."

منبع ماه مهر

 www.mahe-mehr.com