مرتضی ممیز
مرتضی ممیز
"در فرهنگ ما همه چیز با ایماء و اشاره است. معیار ، پیچش موست. باید فكر كرد ، باید دقیق شد باید ظریف دید ، در غیر این صورت هنر نكردهای. هنر یعنی همین."
"...این جور كاركردن همیشه بین ما ایرانیان رسم بوده است. ابتدا فكر كردهایم كه مرغ همسایه غاز است - كسی چه میداند؟ شاید هم مرغ همسایه راه و مفری است كه به طور سمبلیك غاز نمایانده شده - این را باید مطالعه كرد ، زیرا هر كس كه میآید قبلیها را خراب میكند. سند و مدركی باقی نمیگذارد ، نابود میكند و با خاك یكسان میكند. علی میماند و حوضاش. دوباره روز از نو روزی از نو. آستینها را بالا میزنیم و از نو طرح دیگری در میاندازیم. اغلب ابتدا به دست همسایهها نگاه میكنیم ، بعد به خود میآییم و خودمان میشویم."
"اهمیت یك اثر در آن است كه خود ابعاد مختلفاش را تفهیم كند و اهمیت یك هنرمند در آن است كه بداند برای چه كسانی چگونه حرف بزند. در این صورت است كه او میتواند با صداقت و زیركی داستان زندگی مردم را استادانه برایشان تعریف كند و به نظر من این مرحله پختگی هنرمند در كارش است."
استاد مرتضی ممیز
نشریه بخارا - شماره ۵۳ - تیر و مرداد ۱۳۸۵
ویژهنامه کامبیز درمبخش
چاقوهایش در کانسپتچوال همیشه بیادم خواهد ماند.