بستر معماری

 

آنچه نقطه آغازین تبدیل یک ساختمان به اثری برجسته و معمارانه است، شخصیت مکان آن میباشد. فرانک لوید رایت

 

مکان بخشی از فضاست که بواسطه عناصر و عواملی خاص صاحب هویت منحصر به فردی و تکرار ناپذیر میشود. معماری در مواجهه با محیط  یا زبان محیط را برمیگزیند و یا خود را جدا از محیط اعلام میکند و یا به مقابله با محیط می پردازد. این برخورد باعث درک پیام بستر معماری میشود.

 

به عبارت دیگر تعلق مکانی است که میتواند ساختمان را تبدیل به معماری کند و معماری است که میتواند جا را به مکان تبدیل کند. مارتین هایدگر در این مورد میگوید : ساختمانها زمین را که چشم انداز سکونتگاه است به انسان نزدیکتر میسازد.

 

این ارتباط درهم پیچده مهم ترین عامل تجربه زیستن در مکان میباشد، تجربه تعلق داشتن به مکان و معنا دادن به آن.