N O S T A L G I A

گر مرد رهی

راه

نهان باید رفت.

صد بادیه را به یک زمان باید رفت؛

مـنـزل هــمه درون جـان بـایـد رفت؛

میان خون باید رفت.

از پای فتاده

سرنگون

باید رفت.

تو پای به راه در نه و

هیچ مپرس

خود راه بگویدت که

چون باید رفت.

همچنان نمیدونم من بیشتر تلاش کردم یا که بقیه میدونستند اینجا چه خبره ...شاید هم یه اتفاق بود یا حادثه!

حقیقتا اینجا همه چیز برگشت ناپذیره.

تنها اون ته یه چیزی هست؛

یه چراغی،

دریچه نوری،

قطعی ترین چیزی که همه بلاشک صاحبش خواهند شد!

_{12 Reasons to Refuse to Render!}

1. You Will Lose Track of Time

2. More Demands on Your Time

3. The Employer Doesn’t Have Knowledge of the Software

4. You Will Find Yourself Re-doing Things Over and Over

5. You Have to Sweat the Details

6. You Are On Your Own: No One Else Can Help You

7. You May Have Knowledge in One Software But Not Another

8. You Lose Your Personal Space

9. You Won’t Be Working on Important Tasks

10. You Will Learn Less

11. You Will Be Under-appreciated

12. Professionals Do It Better

The Dark Side of Design:

<sup><sub>1. You will have to design something you hate.
2. You will have to work with someone you hate.
3. You will have to make a decision between giving consumers what they want or what they need.
4. You will not be able to distinguish between night and day.
5. You will never have clear brief.
6. You will be made responsible for a design that has failed.
7. You will never own your designs anymore.
8. You will hate design.</sub></sup>

برج میلاد یکی پر هزینه ترین و طولانی ترین پروژه های تهران میباشد. از دید مدیران، شهر تهران به یک نماد جدید پس از دوران انقلاب نیاز داشته و این وظیفه بر عهده این برج که معمارانه و شهرسازانه نیست گذاشته شده است ...

 درست است! تغییراتی روی داده است که جنبه مثبتی تقریبا ندارد و خبرهای خوب و خوشی هم در راه نیست.

تکنولوژی نسبت به محیط زیست ادای دین که نکرده بلکه به شدت هم به آن آسیب رسانده...

درباره سورئالیست‌ها و دست‌یافته‌هایشان موردی هست که مهمتر و در رأس دیگر موارد می‌باشد. نوعی حالت خاص از حس کردن یا روش دریافت و مشاهده واقعیت در حالت دگرگونی پارانویایی وخیم میباشد که بوسیله سالوادر دالی به عنوان ضمیرناخودآگاه بر پایه تعبیر و بیان‌ هذیانی ایجاد شده‌بود. اگر ساده‌تر بیان کنیم، فرآیندی است...

تابلوی خواب برای ادوارد جیمز نقاشی شد، یک میلیونر انگلیسی که حامی دالی از سال 1936 تا 1939 بود. خواب با موضوعی سر و کار دارد که بسیار مورد علاقه سورئالیست‌هاست؛ دنیای خواب و رویا! آنها اعتقاد داشتند که رهایی ضمیر ناخودآگاه در هنگام خواب میتواند دریچه ورودی به این دنیا باشد و سپس در جهت خلاقیت مورد استفاده قرار گیرد...

بونوئل جزء معدود فیلمسازهایی بود که از طریق دوستان سینمایی معرفی نشد، خیلی اتفاقی توی یکی از کتاب دست دوم فروشی های حوالی انقلاب فیلمنامه شبح آزادی رو بشکل یک جزوه (کپی روی ورق A4 و منگنه شده!) دیدم که توسط بهرام ری پور ترجمه شده بود.

در رادیو زمانه کتاب خاطرات بونوئل با عنوان "با آخرین نفس‌هایم" به صورت فصل فصل منتشر می‌شد...

یک طراحی خوب و خلاقانه، حسی جدید و قوی القا می‌کند بطوریکه روزمره‌ترین کارهای زندگی نیز به یک تجربه جذاب و ماندگار تبدیل می‌شود.

شستن دست و صورت، یکی از کارهای روزمره است که از آن گریزی نیست اما می‌تواند تجربه‌ی جدیدی باشد.

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت

در فرهنگ کهن ایران، واژه ی اندیشه برانگیزی وجود دارد:"خویشکاری"

چندسال پیش مطلبی از فرانک لوید رایت در یک بریده روزنامه مشاهده کردم که از قدرت معماری صحبت می‌کرد و ادعا می‌کرد می‌تواند با طراحی یک خانه برای دو معشوق باعث جدایی و نفرت آنها از یکدیگر شود!

به نظر من نیز تاثیر و بازتاب طراحی معماری و شهری در جامعه و روابط اجتماعی نمایان و نقش فرهنگ سازی و جهت بخشی آن غیر قابل انکار است.

ادامه مطلب

مجموعه غارهای الورا Ellora در نزدیکی شهر اورنگ آباد واقع در ایالت مهاراشترا متعلق به قرون 6 تا 11 میلادی شامل 34 غار کنده شده در دل کوه می باشد. این مجموعه از شگفت انگیزترین آثار معماری شبه قاره هند به‌شمار می‌آید.. .

ساخت این مجموعه که تماما به شیوه کاهشی صورت گرفته مستلزم کندن و خارج کردن بیش از 200 هزار تن سنگ از دل کوه بوده و زمانی حدود 5 قرن را صرف خود کرده است...

سینمای ایران، تنها فیلم‌های تولید ایران نیست.فهم سینمایی مخاطبان و سازندگان آن‌هم هست. زبان سینما، زبان بصری است. اما مخاطب سینمای ایران سمعی است و اصلا ملت ما ملت گوش است. از سخنرانی بهتر تحریك می‌شود تا از یك تابلوی نقاشی. ما حتا كتاب را هم دوست داریم بشنویم تا بخوانیم. مقایسه كنید حرافی‌ها و غیبت‌های روزانه تك تك ما را با مقدار مطالعه‌ای كه می‌كنیم....

عکسهای شیرین نشاط تجسم ِ بصری یک اندیشه درعکاسی و ویدئوآرت می‌باشد؛ در مقام کلمات آنها مینیمال، احساسی، پیچیده اما مختصر می‌باشند. مانند یک نویسنده، واژگان ِ خاص خود را ایجاد می‌کند: حجاب، چادر، بدن، متن، اسلحه گرم و بداهه سازی را در این چهارچوب ادامه می‌دهد.

آماده عکس گرفتن بودم؛ از سمت چپ دریچه دوربینم مردی را دیدم که به صحنه آمد. تپانچه‌اش را بالا آورد. گرفتن تپانچه بروی سر اسرا در حین بازجویی عادی بود، آماده بودم که چنین عکسی بگیرم، تــهـــدید، بــازجــویــی! اما آن اتفاق نیافتاد. آن مرد تپانچه را از جلدش بیرون آورد، تا سر ویت کنگ بالا آورد و به گیجگاهش شلیک کرد ومن در همان زمان عکس گرفتم. من واقعا نمی‌دانستم که او قصد شلیک کردن دارد....

ادامه مطلب

گفت: «بيا دعوا کنيم. »

گفتم: «دعوا کنيم؟ حريف نيستی! »

دستم را گرفت و نشاند کنار مبل تکی کنار پيانو. و همان لحظه ضبط صوت را روشن کرد.

چشم‌اندازی در مه بود. سرم را که بلند کردم نوک انگشتش را به لب‌های غنچه شده‌اش برد تا  ساکت بمانم.

قطعه که تمام شد، ضبط صوت را قطع کرد: «خب! حالا شماييد.» و بی آنکه حتا لبخند بزند روی نيمکت پيانو نشست.

گفتم: «اصلاً دعوای ما سر چی هست؟»